جوان با بصیرت شیعه

بال بزن حمید ... بال بزن

saba — Wed, 28 Mar 2012 20:15:00 GMT

خیلی وقت بود که می خواستم از داییم (شهید حمید شاهید) چیزی بنویسم ...

نمیشد اما ... نمیدونم چرا ولی انگار هیچ چیز فراهم نبود ...

تا اینکه این مطلب در مورد داییم به دستم رسید و چه بهتر که توسط موسسه ای (موسسه توانمندسازی و حمایت ازمعلولین و افراد بی سرپرست فتح المبین)که نام این شهید بر سر در آن است منتشر شود.

بر اساس روایت خاطرات جواد فیاض ، همرزم شهید ، و محمود شاهید برادر شهید به روایت علی ناصری

"این راه بی بازگشت است. خاکش بوی مرگ می دهد. مرگ که نه ... بوی سفر. اینجا اگر از کسی بپرسی علم بهتر است یا ثروت؟ با تعجب نگاهت می کند و با لبخندمی گوید: البته عشق. و حمید هم همین را گفته بود. همان روز های اول جنگ رفته بود.و به خاطر سخت کوشی و لیاقتش شده بود مدیر داخلی سپاه حمیدیه.

حالا همه جا زیر آتش دشمن است. دشت جفیر را نیروهای عراقی تصرف کرده اند و برای آزاد سازی اش قرار است نیروهای سپاه و ارتش همزمان از سه محور حمله کنند. خمپاره ها مثل طبل های بزرگ کنار گوش آدم صدا میکنند و خاک به هوا می پاشند ... مرگ را میبینی که به بغل دستی ات سلام میکند و او را با خود می برد. با این همه جای درنگ نیست باید پیش بروی . حمله آغاز می شود اما ... جنگ است گاهی پیروز میشوی گاهی نه .از سه محوری که قرار بود حمله کنند دو محور موفق به گذشتن از رودخانه کارون نمی شوند و تلاش نیروهای محور سوم هم بی فایده است. کلی از افراد و ادوات دشمن رانابود کرده اند اما شهید هم داده اند و با این امکانات کم راهی جز برگشت به عقب نیست. روزهای اول جنگ است و هنوز هماهنگی لازم بین نیروها نیست. آسمان آتش است . صداهای داغی از کنار صورتت می گذرد که توی فرهنگ لغت اسم اش گلوله است . حمید و نیروهای سپاه خسته و زخمی خودشان را به این طرف پل کرخه می رسانند و آنجا مستقر می شوند تا دشمن پیشروی نکند. هنوز خستگی را از کوله هاشان زمین نگذاشته اند که از طرف فرماندهی لشکر ارتش پیغام میرسد که عراقی ها دارند فرمانده و بچه های تیپ را محاصره میکنند. به نیرو نیاز دارند و اگر به کمکشان نرویم حتما اسیر یا شهید خواهند شد فرصتی برای تصمیم گیری نیست و حمید غسل شهادت می کند ... لباس مرتب می پوشد ...

دوستانش اما با او شوخی می کنند و قبل از حرکت ، روی پل چاله هایی می کنند تا بعد از برگشتن داخلشان مین های ضد تانک بکارند.

حمید و تعدادی از دوستانش سوار ماشین سیمرغی میشوند و دوباره از پل می گذرند. آن طرف پل جایی که عراقی ها از داخل آب در حال دور زدن رزمنده ها هستند ناگهان توسط حمید ودوستانش غافلگیر می شوند. آتش و گلوله از هر طرف می بارد. عراقی ها مجبور به عقب نشینی می شوند. فرصت کوتاهی برای نفس کشیدن پیش آمده اما دشت ساکت نیست. هنوز هم اطرافت خمپاره و خون است . آنها که زنده مانده اند باید زودتر به عقب برگردند.. اما حمید به آن هایی فکر می کند که روی خاک افتاده اند. حتما جایی مادری پدری یا همسری منتظرشان است. پس لااقل پیکرشان را باید برد تا برای در آغوش گرفتن هدیه ای باشد . حمید از نیروهای پیاده جدا می شود تا جنازه ی شهدا را با سیمرغش عقب ببرد .بقیه ی نیروه ها از داخل آب و محور های دیگر به عقب برمیگردند ولی حمید تصمیم میگیرد از روی پل پیکر بچه ها را عبور بدهد . جایی در تیررس دشمن . تانک ها امان نمی دهند . برای رسیدن به پل باید هی فرمان را به چپ و راست بچرخانی تا خمپاره ها و گلوله های تانک به ماشین نخورد ... نمی دانم چند شهید ، چند مرغ عاشق پشت سیمرغ بوده اند اما حالا همه شان با حمید رسیده اند جلوی پل . نگاه می کند به پل . چاله های خالی مین گذاری شده اند! حتما نیرو های ارتش فکر کرده اند که کسی حتما نیروهای ارتش فکر زنده بر نمیگردد .. یا اگر برگردد نیروی پیاده است نه سواره . ماشین منتظر فرمان حمید است. حمید منتظر فرمان دل ... شاید درآن لحظه با خودش گفته که جای مین ها را میداند و خواهدگذشت. بهر حال رفتن بهتر از ماندن است.همین که حرکت می کند خمپاره در جای خالی ماشین چاله ای بزرگ درست میکند.حمید روی پل ذکر می گوید و پیش می رود ... جای مین ها را می داند اما جای خمپاره ها را خدا می داند و خمپاره ای سوت کشان به سمت اش می آید حمید فرمان میچرخاند و...

همه جا آتش است . اما داغ نیست . نور است . صدای خمپاره ها و گلوله ها دور شده ... حمید با حیرتی عاشقانه نگاه می کند به تکه تکه های بدنش ... نور می گوید ، بیا حمید این همان آتشی است که تو را به بهشت می برد ...بیا ...

حمید دستش را دراز می کند اما دست ندارد . می خندد ... نور لبخند می زند و به آرامی می گوید:

بال بزن حمید ... بال بزن...

تا این لحظه اثری از پیکر حمید شاهید پیدا نشده. حنی پاره های تن اش. استخوانی .. پلاکی ... هر چیزی که آدم موقع دلتنگی به آن فکر کند و یا به سینه فشار دهد ... ولی او زنده است و نزد پروردگارش روزی می خورد."

رفت که هیچ شهیدی مفقود الجسد نشود ... اما خودش ...

این عکس ها برای اولین بار از شهید منتشر میشود:

(اولین نفر نشسته از راست)

--------------------------------------------------------------------------------------

(اولین نفر ایستاده از چپ)

--------------------------------------------------------------------------------------

(اولین نفر نشسته از چپ)

--------------------------------------------------------------------------------------

(فرد سمت راست)

وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاء عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ

هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شده‏اند، مرده مپندار، بلكه زنده‏اند كه نزد پروردگارشان روزى داده مى‏شوند.

نوروز ، روز نو

ava — Sun, 18 Mar 2012 23:15:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

این روزا که بازار مهمونی و پذیرایی گرمه یه حدیثی در مورد اسراف شنیدم که خیلی جای تامل داره.

امام صادق (ع) میفرمایند:

دور ریختن آبی که از آشامیدن اضافه آمده است اسراف است.

یعنی همون ته چایی که ما برای کلاسش نگه می داریم.خوب حتما شامل نصف کباب که با وجود گرسنگی بازم برای حفظ کلاس نمی خوریم هم می شه دیگه.

حالا که ما مراسم زیبای نوروز رو زنده نگه داشتیم، کاش حواسمون به این چیزا هم باشه که به جای ثواب، نا خواسته گرفتار گناه نشیم.

قابل توجه دوستانی که پشت سر نوروز حرف میزنند و اون رو مخالف اسلام می دونن:

امام صادق (ع) فرمود :

نوروزی نیست كه ما در آن منتظر فرج نباشیم چرا كه آن روز از برای ماست.

چند نفر از ما دعای لحظه تحویل سالمون اینه که امسال سال فرج امام زمان (عج) باشه؟ کاش بتونیم امسال همه نیازهای خودمون رو در درجه دوم بذاریم و اول با همه وجودمون برای فرج مولامون دعا کنیم.

************************************************************************

- ببخشید که ما اینقدر دیر به دیر می آیم.چند وقته که ما فاخریان در سایت موسسه کتابپردازان مربوط به استاد معماریانی فعالیت داریم.آشنایی با این موسسه از بزرگترین نعمتهای الهی است که سال نود رو برای من تا همیشه به یاد موندنی کرده.ما رو اینجا پیدا می کنید: www.ketabpardazan.com

من حساب کردم، عضویت توی این سایت اونم با اینترنت دیزلی من بیشتر از پنج دقیقه وقت نمیگیره اما با عضویت توی این سایت، کلی از کلاسها و مهارتها رو به صورت رایگان خواهید داشت.

- میگن خوش به حال اونی که در پایان سال بتونه سال گذشته رو به خودش تبریک بگه ! سال گذشته مبارک بود؟

بیانیه مجمع مطالبه مردمی مشهد درخصوص نامزدهاي اصلح

saba — Tue, 28 Feb 2012 19:29:00 GMT

دومين بیانیه مجمع مطالبه مردمی مشهد مقدس درخصوص انتخابات نهمين دوره مجلس شوراي اسلامي، شیوه شناسایی نامزدها و معرفی نامزدهاي اصلح

يادداشت: ... مجمع مطالبه مردمي مشهد مقدس بر اساس معيارهاي فوق، از دكتر حسين زاده بحريني حمايت كرده و در مرتبه بعد دكتر غلامحسين صاحبي و مهندس حاج خليل موحدي را شايسته راهيابي به مجلس مي داند. همچنين در اولويت بعد، مهندسي بني هاشمي، حجت الاسلام پژمانفر و دكتر قاضي زاده را معرفي مي نمايد.

بسم الله الرحمن الرحیم
«تلك الدار الآخره، نجعلها للذين لايريدون علوّاً في الارض و لا فساداً، و العاقبه للمتقين»: خانه آخرت را براي كساني قرار داده ايم كه نه در زمين برتري جويي مي‌كنند و نه فسادي دنبال مي‌كنند. و عاقبت از آنِ پرهيزگاران است. (قرآن كريم، قصص، 83)
سعی کنید مثل مرحوم مدرس را انتخاب کنید. (امام خميني، صحیفه نور، ج ۱۸، ص ۱۹۸)
اگر چنان‌چه نامزدها به مراكز ثروت و قدرت متصل شوند، كار خراب مي‌شود. (مقام معظم رهبري، 19 دي 1390)

"مباني انتخاب"
مجمع مطالبه مردمی مشهد مقدس، در انتخابات نهمين دوره مجلس شورای اسلامی نیز همچون ادوار گذشته با رویکرد اصلاح فرهنگ انتخاباتي و ترويج فضاي «انتخاب آگاهانه، مردمي و انقلابي» با تكيه به مباني ديني وارد عرصه شد. مجمع مطالبه که رسالت اصلی خود را تبدیل آرمان های انقلاب به مطالبه افکار عمومی می داند، معتقد بوده و هست كه هر انتخابات، فرصتی ناب برای رشد جامعه بوسیله مطرح کردن ارزشهای اجتماعی اسلام، آرمان های انقلاب، و نیازهای حقیقی مردم در فضای زنده انتخاباتی است. از همین رو مجمع مطالبه مردمی با موضعی نقادانه نسبت به التهابات سیاسی و لیستی و با دغدغه‌ی «نقد فضای سیاست‌زده موجود»، «رجوع به کارشناسان دلسوز و دین‌دار»، «ترویج شایسته‌گرایی و رأي به اصلح»، و «آگاهی‌بخشی نسبت به نیازها و موقعیت حقیقی کشور» پا به عرصه این انتخابات گذاشت.
بر همین اساس، مجمع مطالبه مدت‌ها پیش از آغاز انتخابات، به بررسی و نقد وضعیت موجود و تبیین وضعیت مطلوب انتخاباتی پرداخت که اولین نتیجه‌ی آن، تدوین منشور «انتخاب آگاهانه» به مثابه نگرش ها وسياست هاي اين مجموعه براي ورود به عرصه انتخابات بود؛ منشوري كه هرچند در فضاي سياست زده، ليست زده و تهران زده امروز رسانه ها و جريان هاي سياسي ديده نشد اما با استقبال فعالان مردمي در مشهد و حتي برخي ديگر از شهرهاي كوچك و بزرگ در سراسر كشور مواجه شد. در فصل دهمين و آخرين فصل همين منشور، درباره روش رجوع به نامزدهاي انتخاباتي و ارزيابي و معرفي آنان، تاكيد شده بود كه:
- مجمع به دنبال رصد و کشف چهره‌های توانمند و متعهد و معرفی آنان به فضای سیاسی بوده و نه فقط گزینش از میان کسانی که از غربال نامرئی فضای آفت‌زده سیاسی گذشته‌اند و نامشان مطرح است.
- مجمع معتقد است اگر شایستگان و چهره‌های توانمند، حضور به موقع نیابند و تشخیص تکلیف شرعی خود را موکول به روزهای نزدیک به انتخابات کنند، و گروه‌های مردمی نیز وظیفه‌ی خود مبنی بر دعوت و معرفی چهره‌های اصلح را در زمان مناسب انجام ندهند افراد ناشایسته و فرومایه زمینه‌های حضور و مقبوليت خود را فراهم كرده و فضای خواص و عوام جامعه را با حضور زودهنگام خود گردآلود مي‌كنند.
- ارائه‌ی لیست انتخاباتی، «هدف» مجمع نیست؛ بلکه مجمع این کار را یک کار فرعی در کنار وظیفه اصلی خود که همان ترویج نگاه صحيح به انتخابات است می‌داند.
- یقیناً هیچ کس بی نیاز از مشورت گیری نیست، اما مشورت باید برای «تشخیص مصادیق بر اساس معیارهای آگاهانه» باشد و نه رفع تکلیف، بدون توجه به این که چه کسی و با چه معیارهایی طرف مشورت قرار گرفته است. از همین روست که مجمع مطالبه مردمي نيز به هیچ وجه حاضر نیست فهرست خود را بدون اتکا به دلایل و معیارهای شفاف ارائه کند.
- مجمع، معرفی شایستگان با روش های شایسته را، مساوی ترویج اصل شایستگی و شایسته سالاری دانسته و معتقد است اكتفا به خوب ها به جای انتخاب خوب‌ترین‌ها (همان اصل غلط "صالح مقبول به جای اصلح نامقبول") تفريط و طرد «بهترین های موجود» به خاطر نقاط ضعفشان، افراط به حساب مي آيد. بايد با جستجو ميان گزينه هاي موجود، بهترين هاي موجود را بدون هيچ ملاحظه اي شناسايي و انتخاب كرد.
- ارائه هر فهرستی، باید مستند به صلاحیت های افراد بوده و در اولویت‌بندی افراد هم صداقت و دقت لازم به عمل آید.
- مجمع معتقد است هیچ کاندیدای اصلحی معصوم از خطا و گناه نیست و باید هر فرد انتخاب شده، مستمراً تحت نظارت و مطالبه عمومی قرار گیرد. بنابراین مشی مجمع دربرابر کاندیداهای مورد قبول خود نیز مشی منتقدانه و نظارتی بوده و خواهد بود.

"اقدامات مجمع مطالبه"
پس از تدوین نگرش‌ها و سیاست‌های انتخاباتی مجمع مطالبه مردمی، این مجموعه فعالیت‌های خود را در چند بعد آغاز کرد:
الف) انتشار محصولات فرهنگی پیرامون انتخابات (جزوه انتخاب آگاهانه، نشريه انتخاباتي مطالبه، تراكت خاطرات نمايندگان الگو و رهنمودهاي رهبر انقلاب و...)
ب) انتشار بیانیه‌ اول در خصوص آسیب‌شناسی فضای موجود سياسي، معيارهاي اصلح، و دعوت از 24 چهره مستقل و کاردان و متعهد برای حضور در عرصه کاندیداتوری.
ج) برگزاری سلسله جلسات «انتخابات آگاهانه» در مسجد صنعتگران (سخنراني وحيد جليلي درباره فرصت انتخابات و جمهوريت اسلامي، سخنراني حجت‌الاسلام نظافت درباره اصلح از منظر منابع ديني، سخنراني حاج سعيد قاسمي درباره انتخابات در پازل بيداري اسلامي)
د) برگزاري نشست‌هايي با علما و اساتيد حوزه و دانشگاه مشهد درخصوص مباني انتخاب آگاهانه (ديدار با آيت‌الله علم‌الهدي امام جمعه محترم مشهد، استاد حاج حيدر رحيم‌پور ازغدي، حجت‌الاسلام مرويان حسيني، حجت‌الاسلام دكتر مهدوي‌مهر، دكتر هادي وكيلي).
هـ) و نهايتاً نشست با نامزدهای احتمالی در ايام نزديك به انتخابات. در اين نشست‌ها چهره‌های متعددی که ابتدائاً در فضاي سياسي مشهد ناشناخته بودند نيز دعوت شده و بر اساس معیارهای مورد نظر امام و رهبری در تعیین اصلح، مورد بررسی قرار گرفتند. طبیعتاً این بررسی در مورد تمامي کاندیداها انجام نشد، بلکه به ميزان وسع و توان مجمع و پس از فراخوان مجمع از خواص مرتبط و نيز عموم مردم مشهد براي معرفي نامزدهاي شايسته، صورت گرفت. در این بررسی‌ها، به جای ملاک‌های رایج همچون عناوین پرطمطراق، تأییدشدن از سوی جناح‌ها، مقبوليت اوليه، ادعاهای گزاف و... ملاک اساسي، توجه نظري و عملي به معیارها و احتراز از خط قرمزهای حساسی بود که بر اساس مباني ديني و رهنمودهاي رهبر انقلاب تعيين شده بود. همچنين مجمع مطالبه به ادعاهاي مطرح شده در جلسات اكتفا نكرده و توان خود براي تحقيق دقيق تر از سابقه و عملكرد حقيقي نامزدها و بررسي صحت و سقم اتهاماتي كه عليه افراد مزبور، شايع بوده را نيز به كار گرفت.
ذکر این نکته لازم است که متأسفانه بسیاری از کسانی که در شأن نمایندگی مردم مشهد و كلات و در تراز حضور در مجلس شوراي اسلامي هستند در مرحله ثبت‌نام وارد نشدند. ما ضمن گلايه از شايستگاني كه فضاي سياسي را به فرومايگان واگذار كرده و انتخاب را براي نيروهاي انقلابي و دغدغه مند سخت كرده اند، يكي از بزرگترين مقصرها و عوامل این حضور کمرنگ را فضای آلوده به سیاست‌زدگی و سهم‌خواهي در ليست ها می دانیم که فرصت ظهور و معرفی اصلح ها را از فضای سياسي سلب کرده است.

"فهرست پيشنهادي مجمع مطالبه"
پيش از ذكر اسامي افراد پيشنهادي، مجدداً تاكيد مي شود در بررسي نامزدها صرفاً معيارهاي ذيل دخالت داشته و نامبردگان در مقايسه با ساير كانديداها، مجموعاً از جهات ذيل برجستگي داشته اند:
- سلامت نفس، شجاعت، استقلال راي و زيركي لازم براي دوري از باندهاي قدرت و ثروت
- داشتن برنامه و نگاه تخصصي لازم براي بهره گيري از متخصصان مستقل و دلسوز انقلاب
- سابقه مبارزه و ايثارگري در انقلاب اسلامي، دوران دفاع مقدس و موضعگيري عليه فتنه قبل از عاشوراي 88
- كلان نگري، فهم جايگاه ملي مجلس و فهم شرايط عمومي كشور
- ساده زيستي، مردمگرايي، روحيه پاسخگو و تبليغات دور از اسراف
- فهم مباني انقلاب اسلامي، درك و پيگيري مطالبات رهبري و دشمن ستيزي
- داشتن سوابق مثبت در راستاي خدمت به انقلاب و مستضعفين در مسئوليت ها و موقعيت هاي قبلي

نهایتاً مجمع مطالبه مردمی مشهد مقدس، ضمن تاکید بر ضرورت راه‌یابی اصلح (و نه صالح‌ها و اصلح‌نماها) به مجلس شورای اسلامی، افراد ذيل را -با توجه به جمع بندي نقاط قوت و ضعف ايشان- به عنوان کاندیداهای قابل معرفی به عموم مردم آگاه مشهد و كلات، به ترتيب اولويت در سه رده معرفی می‌نماید:

الف) مجمع مطالبه مردمي، «حجت‌الاسلام دکتر محمدحسين حسين‌زاده بحرینی» (دكتراي اقتصاد ايران و عضو هيئت علمي دانشكده اقتصاد دانشگاه فردوسي مشهد) را کاندیدای حائز حد نصاب‌های لازم برای ورود به مجلس و در تراز جايگاه حساس نمايندگي، دانسته و از وي «حمایت» می‌كند. سابقه علمي و پژوهشي قوي، داشتن برنامه هاي اقتصادي متناسب با شرايط عيني كشور، سلامت نفس و صداقت تام، تبليغات شخصي سالم و محتواگرا، از برجستگي هاي ويژه ايشان علاوه بر عموم نكات فوق الذكر است.

ب) مجمع مطالبه مردمي، افراد زیر را به سبب صلاحیت قابل توجه، در مقایسه با سایر کاندیداهای مطرح، شایسته ورود به عرصه نمايندگي مردم دانسته و در اولويت بعد معرفي مي نمايد:

1- «دکتر غلامحسين صاحبی» (با نقاط قوت ويژه اي همچون توجه خاص به اقشار محروم، حركت اجتماعي و سياسي مستقل، سلامت سياسي و ...).

2- «حاج خليل موحدي» (با نقاط قوت ويژه اي همچون درك جامع مطالبات انقلاب و رهبري، شكل دهي به حركت اجتماعي و سياسي مستقل، سلامت سياسي و ...).

ج) در رتبه بعد، مجمع مطالبه با مقايسه ساير كانديداهاي بررسي شده، افراد ذيل را پيشنهاد مي كند:
1- «مهندس سيدهاشم بني هاشمي» (داراي سابقه مديريت هاي كلان و نمايندگي در مجلس)
2- «حجت الاسلام نصرالله پژمانفر» (داراي سابقه قوي تشکیلاتی در مبارزات انقلابی)
3- «دكتر اميرحسين قاضي زاده» (داراي سابقه فعالانه نمايندگي)

مجمع مطالبه مردمي مشهد مقدس ضمن دعوت از عموم مردم با هر راي و سليقه اي، به حضور حداكثري و دشمن شكن در انتخابات دوازدهم اسفند، بار دیگر تاکید می‌نماید که به فرموده رهبر معظم انقلاب مردم بايد با شناخت و حجت شرعي به كانديداها راي داده و در صورتي كه خود شناخت مستقيم از كانديداها ندارند، از افراد «متدين و بصير» (و نه هر جماعت سياسي گرفتار ملاحظات و منافعي) مشورت بگيرند. ما تمامی گروه‌ها و خواص جامعه را نيز دعوت مي كنيم به جای حمایت صِرف از خود و دیگران، به تبیین معیارهای خود پرداخته و حمایت‌های خود را مستند به دلایل شرعی و بصیرت انقلابی نمایند. همچنین مجمع مطالبه که اصالتاً به دنبال تصحیح فرهنگ سیاسی موجود است، از همین لحظه خود را موظف به نقد فضای موجود انتخابات، نقد و رصد مجلس نهم و نظارت مستمر مردمی بر نمایندگان منتخب مشهد در مجلس نهم می‌داند. آن چه مجمع مطالبه مردمي به آن دل بسته، تنها آرمان‌های انقلاب اسلامي است كه تحقق آن ها جز با هدايت ولايت فقيه و حضور آگاهانه و مؤثر مردم ميسر نخواهد شد. بر اين اساس، اين مجموعه با هیچ گروه سياسي و با هيچ نامزد و نماینده‌ای عقد اخوت نبسته و نمي بندد.
و العاقبه للمتقین
مجمع مطالبه مردمی مشهد مقدس
7 اسفند 1390

مطالب مرتبط:

- تاکیدات رهبری درباره لزوم دوری نامزدها از کانون های قدرت و ثروت
http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=18496

- منشور انتخاب آگاهانه (مبانی و معیارهای عمل در عرصه انتخابات و تحليل كامل از صف بندي هاي سياسي اخير، در ده فصل)
http://motalebe.ir/index.php?action=show_article&article_id=130

- بیانیه اول مجمع مطالبه درباره انتخابات مجلس نهم
http://motalebe.ir/index.php?action=show_news&news_id=6439

- جدولي براي مقايسه و سنجش نامزدها
http://www.motalebe.ir/index.php?action=show_news&news_id=6486

منبع: http://motalebe.ir/index.php?action=show_news&news_id=6495

خودی ها! لطفا به شعور ما توهین نکنید!!

saba — Sat, 11 Feb 2012 23:38:00 GMT

بسم رب الحلیـــــــم

اینکه بدون هیچ پست تبریکی در مورد یوم الله 22بهمن به سراغ این موضوع میروم برایم خوشایند نیست ...

از روز 5شنبه ، 3 روز مانده به 22 بهمن کل اینترنت به هم میریزد و حتی از همان سرعت لاک پشتی قبل هم خبری نیست! هیچ کدام از لینک هایی که مرتبط با گوگل هستند از جمله جیمیل ، پلاس ، گوگل ترنسلیت و ... باز نمیشوند!!

ایمیل یاهو هم باز نمیشود و من که باید فایلی را از روی ضرورت برای فردی بفرستم دستم را زیر چانه ام میزنم و حرص میخورم و هر از چند گاهی به متولیان این امر کلمه ای نثار میکنم!! چندین بار صفحه را رفرش می کنم دی ان اس عوض می کنم تا شاید بتوانم به جایی برسم!!

چیزی که در ذهن من این روزها گذشت و میگذرد این است که ایراد کجاست؟

چرا هر وقت نزدیک یک جشن ملی میرسیم ، از یک اتفاق خوب ، که قرار است حال ما را خوب کند این طور ضد حال میخوریم؟

اگر این اشکال برمیگردد به همین تحریم ها عیبی ندارد تحمل ما زیاد است و جیمیل و کل اینترنت و مشغله کاری ما ، فدای سر نظام ، گاهی فکر میکنم این کار نمیتواند کار خودی ها، کار انقلابی ها باشد!! شاید کار منافقین است که میخواهند ایجاد نارضایتی کنند! ، چقدر دوست دارم ذهنم همین اطراف بچرخد و به سمت خودی ها نرود!! اما اینطور به نظر میرسد...!

روی صحبتم با خودی هاست!!

آیا انقلاب ما به یک ایمیل یا یک شبکه اجتماعی بند است؟!

آیا همه عظمت این انقلاب با خون این همه شهید ، با غیرت این ملت به یک جیمیل بند است؟!!

این توهین به انقلاب و این ملت نیست؟!

اگر مشکل امنیتی است باز این سوال پیش می آید چرا راحت ترین راه یعنی بستن شیر اینترنت!! انتخاب میشود؟ آیا راه های بهتری که آسایش و نیاز های مردم را تحت شعاع قرار ندهد وجود ندارد؟

آقایان!! بدانید زندگی حقیقی بعضی آدم ها به این دنیای مجازی بند است!!

لطفا برای رهایی از زیر بار مسئولیت صورت مسئله را پاک نکنید!!

و من الله توفیق...

لبیک یا حسین(ع)

ava — Fri, 13 Jan 2012 20:33:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

این روزها روزهای حسین(ع) است. همه روزهایمان به نام اوست(کل یوم عاشورا) خدا نکند روزی بی یاد ارباب بگذرد.

حسین جان !

نمی دانم ما را که در گوشه امن نشسته ایم و در امنیت و آرامش به یادت خیمه های عزایمان را بر پا می کنیم بیشتر قبول می کنی یا خوهران و برادرانمان در یمن و بحرین و عربستان را که در راه تو و به جرم آزادگی و انسانیت قتل عام می شوند؟

چندین سال پیش مقتدای شجاع حزب الله سید حسن نصرالله عبارت " لبیک یا حسین" را به بهترین شکل معنا کرد.همه شنیدیم و خواندیم اما زمزمه دوباره آن، این بار با گوشه چشمی به نهضتهای بیداری اسلامی، بیعتمان با سید الشهداء را تازه می کند. (ان شا الله) قدرت جملات و نورانیت کلمات هر انسان پاک فطرتی را کربلایی می کند:

ما اینجا ایستاده ایم و ندای خود را به گوش آمریکائیها می رسانیم

هر چند که آمریکائیها نمی فهمند معنی لبیک یا حسین چیست؟

لبیک یا حسین را بسیار از ما شنیده اند

لبیک یا حسین یعنی....

تو در معرکه جنگ هستی هر چند که تنهایی و مردم تو را رها کرده باشند و تو را متهم و خوار شمارند!

لبیک یا حسین یعنی تو و مالت و زن و فرزندانت در این معرکه باشند.

لبیک یا حسین یعنی مادری که فرزندش را به میدان دفاع می فرستد و آنگاه که فرزندش شهید شد و سر بریده اش به مادر داده شد مادر سر را به خانه برده و خاک و خون آن را پاک کرده و به سر بگوید که از تو راضی هستم.پروردگار، چهره ات را روشن بدارد. همانطور که نزد فاطمه زهرا(سلام الله علیها) مرا در قیامت رو سپید کردی.

و این معنی لبیک یا حسین است.

لبیک یا حسین یعنی مادری ، همسری یا خواهری می آید تا پسر ، همسر و یا برادر خود را لباس رزم بپوشاند تا به میدان جهاد روانه کنند.

لبیک یا حسین یعنی زینب(سلام الله علیها)به برادرش حسین(علیه السلام) جواز آرزو و شهادت ببخشد.

و این یعنی لبیک یا حسین(ع)

و به این کلام خاتمه می دهیم تا همه بشنوند هر جای دنیا که به ما نیاز باشد ما حاضریم.

و ما تنها کفن پوش نخواهیم بود بلکه ما همراه کفن اسلحه حمل خواهیم کرد.(چنین اعتقاد محکمی را در چه جای دیگری دیده اید؟)

و در آخر می گوییم: لبیک یا حسین ، لبیک یا حسین ، لبیک یا حسین

من همه این متن را نوشتم تا بگویم : لبیک یا حسین (ع) اگر به لبیک یا صاحب الزمان(عج) نرسد ناقص است.

*******************************************************************

کربلا را دلتنگم !

بگو چه شد که من اینقدر دوستت دارم؟

بگو محبت ما ریشه در ازل دارد

غلامتان به من آموخت در میانه ی خون

که روسیاهی ما نیز راه حل دارد.

شعر جدید استاد برقعی رو از دست ندید!

www.parsedarkhial.blogfa.com

ما نسل سومی ها !

saba — Thu, 29 Dec 2011 21:48:00 GMT

اگر ما نسل سومی ها 22 بهمن 57 نبودیم اما 9 دی 88 بودیم ...

اگر 8 سال نبودیم ، اما!

8ماه به خاطر بغض سید علی خون دل خوردیم و 9 دی لبخند رضایت نشاندیم برلبش ...

اگر نبویدم که سر دهیم در راه امام ، اگر پدران ما انقلاب کردند و خون دادند و ما نبودیم ، اما!

ما به یاری خدا 9 دی آفریدیم وخون خواهیم داد در راه اسلام و ایران ...

که ایران با اسلامش برای ما ایران است ...

خون حسین هنوز هم حق و باطل را جدا میکند ...

علمدار کجایی ... دلم از این عصر فتنه خیز خسته است بهشت تو را میخواهد ، علمدار میخواهد ... بیا

پ ن 1 : بزرگترین خاطره از 9 دی همان ماجرای پراید است و ریشه یابی عشق من به سیستم عامل!

چقدر به دلمان چسبید آن ماشین سواری :))

پ ن 2 : 22 بهمن بزرگ است اما 9 دی چیز دیگریست! با آل علی هر که در افتاد ورافتاد!

عمه سادات سلام علیک

saba — Wed, 07 Dec 2011 00:05:00 GMT

محرم که آمد هر شب بر داغ یکی از عزیزانت گریستیم ...

شبی به یاد اربا اربا علی اکبر ...
شبی به یاد بی زره قاسم ...
شبی به یاد شش ماهه ...
شبی به یاد ســـقا ...
.
.
.
و یک روز به یاد ابا عبدالله(ع) ...

دل ما تاب این همه داغ را یکجا نداشت ...
تو اما فاصله ی بین طلوع و غروبی فرصت داشتی برایشان ...
صبور باش شام در راه است ...

امــــــــان از دل زینـــــــب

انگشتری سوم خاتم

ava — Thu, 01 Dec 2011 13:54:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

خدا رو شکر که دوباره به محرم رسیدیم و امام حسین(ع) ما رو توی بهشت روضه هاش راه داده،با اجازه استاد قزوه قسمتی از شعر انگشتری سوم خاتم رو گذاشتم:

عباسِ علی تشنه و طفلان همه تشنه

فریاد و فغان از ستم قوم دغا، های

بازوی حرم، نخل جوانمردی و ایثار

عباس علی، حضرت شمع شهدا، های

آتش به سوی خیمه و خرگاه تو می‌رفت

از دست ابالفضل چو افتاد لوا، های

خورشید نه این است که می‌چرخد هر روز

خورشید سری بود جدا شد ز قفا، های

می‌چرخد و می‌چرخد و می‌چرخد، گریان

هفتاد قمر گرد سرِ شمس ضُحی، های

خونین شده انگشتری سوّم خاتم

از سوگ سلیمان چه خبر، باد صبا!؟ های

از داغ علی اصغر محزون، جگرم سوخت

با رفتن عباس، قدم گشت دو تا، های

به من کمک کنید لطفا !!!

ava — Fri, 14 Oct 2011 19:44:21 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

معلمی هم عالم جالبی داره ! قبل از اینکه معلم بشی برای خودت یه لیست بلند و بالا از اقداماتت بعد از معلم شدن می نویسی اما وقتی وارد مدرسه می شی و شروع به کار می کنی تازه می فهمی فاصله بین حقیقت و واقعیت رو !

وقتی بهت می گن:

"ما بودجه نداریم که یه دانش آموز درسی رو بیافته و دوباره برداره، نمره بده بره" !!!!!

تازه میفهمی که کجا اومدی !

آموزش و پرورشی که بزرگترین ومهم ترین هدفش" قبول شدن دانش آموزه" وهمه تلاشها ودغدغه ها به نمره قبولی ختم می شه خروجی هاش .....

خیلی ها دارن تلاش می کنن که اینجوری نباشه و خدا وکیلی خیلی ها هم شرف و انسانیت شون رو به نمره قبولی دانش آموز نمی فروشند. خودم مدیر مدرسه ای رو دیدم که با اینکه براش گرون تموم می شد اما پای نمره واقعی دانش آموزان(حتی به قیمت قبول نشدن او) وایساد و دروغ نگفت. این نمونه ها کم نیستند اما حرف سر سیاستهای کلیه.

گاهی یک معلم دلش می خواد که اگه 90 درصد وقتش رو برای آموزش گذاشته لا اقل 10 درصد هم برای پرورش وقت بذاره اما آنچنان قبولی آخر سال دانش آموزان براش بزرگ شده که از خیر پرورش می گذره و اون 10 درصد رو هم فدای آموزشی می کنه که هدفش ساختن "انبار کتابه" نه انسان !

از وضع بد معاون های پرورشی هم فقط همین رو بگم که مثلا معلم ریاضی رو به علت کمبود نیرو یا زیادی بودن اون معلمه میذارن معاون پرورشی و البته حقوق بسیار عالی برای چند تا مراسم تکراری در سال بر گذار کردن و چند تا عکس و فیلم و گزارش !

امیدوارم که همه تحلیل هام اشتباه باشه ، اما من اون چیزی رو که می بینم می نویسم و نگرانی اصلی من بی سواد شدن نسل آینده است.

مثلا تعطیلی پنج شنبه ها با هدف کم کردن ترافیک و صرفه جویی در مصرف انرژی و گرم شدن کانون خانواده ها (!) آیا به قیمت بی سواد شدن دانش آموزان ارزش داره؟ تا حالا فکر کردین اون ساعاتی که روز پنج شنبه بوده کجا رفته؟

اکثر معلم های دلسوز مخالف این طرح هستند چون ساعات درسی دانش آموزان مثلا از 48 ساعت در هفته به 40 ساعت در هفته رسیده و مدیران مدرسه ها هرچه زنگ تفریح رو کوتاه میکنن،و متاسفانه در اکثر موارد زورشون به ساعت نماز رسیده و صد افسوس که ساعت نماز رو حذف میکنن، اما باز هم 40 ساعت جور نمی شه !

این کمبود ساعتها و این حذف کارهای پرورشی کجا جبران می شه؟ آیا ترافیک شهر مهمتر از نماز خون شدن بچه های ماست؟ معلم هم که مجبوره (تاکید میکنم"مجبوره") همون حجم درسی رو در ساعات کمتری بگه.شما فکر کن که چقدر راندمان این جور درس دادن پائینه!

من خیلی امیدوارم که آقایون برای تعطیلی پنج شنبه ها دلیلی قانع کننده تر از ترافیک و انرژی و خانواده دوستی داشته باشند.

اگه معلم بودین ، برای اصلاح این وضع چه کار میکردین؟

به من کمک کنید لطفا !

بهشت رضا ... جایی برای نفس کشیدن!

saba — Tue, 27 Sep 2011 16:01:00 GMT

.: بسم الرب الشهدا و الصدیقین :.

دیروز دلتنگی شهدا و مناطق به بهشت رضا کشاندم ، در غبار شهر فقط آنجاست جایی نزدیک شهدا که شاید بتوان نفس کشید دلم بدجوری هوایِ شلمچه کرده هوایِ فکه و هویزه ...

اما کیلومتر ها فاصله است بینمان ... کاش فقط همین فاصله های زمینی بود فاصله ام آسمانیست فاصله زمین تا آسمان زیاد است به اندازه 7 آسمان! ... قرار بود بعد از راهیان این فاصله کم و کم تر شود یعنی قولمان این بود اما ...

شهدا اقرار میکنم که فراموش کردم هر آنچه بینمان گذشت ، فراموش کردم و دلبستم ... این حال من بود وقتی برگشتم ، الان فاصله ها گرفته ام ... شهدا اعتراف میکنم:

دیگر زرق و برق مغازه ها چشمم را نمیزند ... دیگر شهر آنقدر ها هم خسته ام نمیکند ... سختی ها زود از پایم در می آورد ... دیگر تاب گشنگی ندارم ... دیگر بوی خاک برایم آشنا نیست ، انگار که همین بوی شهر برایم آشنا تر است از شما ... خو گرفته ام ، من را چه به آسمان من مال همین زمینم ...

صدایی میگفت از درون و دیگر آسمان را نخواهی دید ...

یکی یکی که چشم می اندازی به این قبر ها فکر میکنی اینها همه خالیست تویی که آن زیری اینها زنده اند و عند ربهم یرزقون تو به حالِ خاک گرفته یِ خودت فکری کن ...

یکی یکی سرداران جنگ را سر میزنی اول چشمت به شهید برونسی می افتد ... همین چند ماه پیش بود آمد به شهرمان بلکه لحظه ای از فکر و خیال این دنیا درامان آورد اشتباه کردی شهید،ما زمین گیر تر از این حرفهاییم ...

کمی آنطرف تر شهید کاوه با آن نفوذ نگاه تماشایت میکند ، نمیدانم شاید او هم دارد به همان خواب فکر میکند و میگوید تو آنی نیستی که آمدی پیش ما ...تو آن نیستی ... نگاهش نشان میدهد نمیشناسدم ... هر چه میگویم بیگانه تر میشویم ...

کمی آنطرف تر شهیدان بابانظر و دو یار همیشه همراهش مردانه ایستاده اند ، یاد کتاب بابانظر می افتم دو هفته ای هست تمامش کردم ، یاد و خاطره اش برایم خیلی تازه است ، مشتاقم دو یار شفیق بابا نظر را از نگاهی تازه ببینم ، همان طور که داستانش را شنیده بودم در کنار هم دست در گردن هم ، کنار هم فرماندهی میکنند هنوز هم...

قصه ای جالب دارند این 3 ، بعد از شهادتِ شریفی و ابراهیمی در عملیات کربلای 5، هر دو در کنار هم با یه قبر فاصله در بهشت رضا آرام میگیرند ، سال ها میگذرد و این قبر وسط ،خالی میماند ... کسی راز این قبر خالی را نمیهمد تا اینکه بابا نظر - مردی که 160 ترکش به بدن او خورده بود که تنها ۵٧ ترکش از سر تا پایش بیرون زد اما ١٠٣ ترکش همچنان در پیکر او بود- بعد از 10 سال جانبازی و خون دل ، به علت تنگی نفس در دل همان کوه هایی که زمانی شاهد رشادت هایش بود ، شهادت قسمتش میشود و در این قبر خالی بین دوستانش آرام میگیرد و پرده از این راز بر میدارد.

جلو میروم و نگاهشان میکنم ، به هم می آیند معلوم است خوب رفقایی بودند برای هم ... هر 3 کنار هم

در کتاب بابانظر داستانِ شهادت شریفی و ابراهیمی که از زبان خود بابانظر نقل میشود خواندنی و عجیب بود ، بی مناسبت نیست که بنویسمش :

"هوا تاریک شده بود ، منتها منور زیادی ریخته بودند.دیدم یکی صدا می زند : حاجی کجاست؟

شریفی بود.من هیچی نگفتم . طبق عادت همیشه خودش ، گفت:این مرتیکه کجاست؟

پرسیدم:دنبال کسی می گردی؟

گفت:دنبال گمشده ام می گردم.

گفتم:بیا این جا.گمشده ات در سنگر است.

داخل سنگر نیامد. من بیرون آمدم.روبوسی و حال و احوال کردیم.کنار سنگر نشست.فوری سیگارش را در آورد تا روشن کند.گفتم:حاجی سیگار نکش.

گفت:تو خودت میدانی که من بی سیگار نمیجنگم . با خجالتی که از آقای قاآنی می کشم، ولی به او هم گفتم امشب مرا توی خط بی سیگار نگذارد. این شب آخر من است . شب آخر هوایم را داشته باشید.

گفتم:چرا اینجوری حرف میزنی، شب آخر یعنی چه؟

گفت:به آقای قاآنی و نجفی و بقیه گفتم. من دیشب خواب یدم که صدام را گرفتم و با یک ماشین بنز آخرین سیستم به تهران بردم و خدمت آقای خامنه ای تحویلش دادم. وقتی می خواستم سوار بشوم و بیایم ، آقای خامنه ای پرسید که ماشین را کجا می بری. گفتم که خودم غنیمت گرفته ام. مگر نه این است که در صدر اسلام هر کس ، هر که را میشکت ، اسبش را می گرفت. ایشان با لبخند به من گفت که شریفی ، این را بگذار باشد، این مال بیت المال است. ماشین بهتری به تو میدهیم.

علی ابراهیمی هم آن طر ف من نشسته بود، گفت : حالا که تو خوابت را گفتی ، بگذار من هم خوابم را بگویم.

گفتم : پاشو برو پی کارت ، همه تان خواب نما شده اید.

علی ابراهیمی گریه کرد و گفت: خواب دیدم که در عملیات خوب جنگیدم . پیش آقای قاآنی رفتم.آقای قاآنی نامه ای نوشت و به شما داد. شما هم دادید به من و گفتی که برای زیارت مرقد حضرت کبری (س) به سوریه برو. من راه افتادم که بروم دیدم،خانمی با لباس های سبز روبندار آمد و گفت که سید ، کجا می خواهی بروی؟ گفتم می خواهم بروم زیارت حضرت زینب (س) . گفت شما زحمت نکشید، ما آمدیم خدمت شما. حالا ، تعبیر خواب ما چه می شود؟

گفتم : من که تعبیر خواب بلد نیستم. چه می دانم که تعبیر خواب تو چیست.

به شریفی گفتم : خب تو آمدی این جا من استراحت کنم درست است؟

گفت : بله . از سر شب داری می جنگی، حالا هم رسیدی به هلالی سوم. صبح بیا و ببین همه را گرفته ام!

گفتم : مواضب آن تیر بار باش و بی گدار به آب نزن.

گفت : برو ، دیگر حرف نزن. حالا ببین حاجی ات چه کار میکند.

دستم را دراز کردم برای خداحافظی. علی ابراهیمی گفت: من هم با حاج آقا می روم و فردا می آیم.

شریفی گفت: حالا تو حاجی شناس شدی!

ابراهیمی گفت:چهار سال معاون شما بودم ، می خواهم چند عملیات هم در کنار حاج آفا باشم.

گفت : برو همیشه با حاج آقا باش، چون دیگر شریفی را نمیبینی.

راه افتادیم. ده پانزده قدم که آمدیم ، دیدم یکی از پشت سر دارد می آید . برگشتم ، دیدم شریفی است. گفت همین جو داری می روی؟

گفتم: خب می روم قرار گاه تا استراحت کنم.

گفت : بیا خداحافظی کنیم.

دستش را گرفتم. صورتش را بوسیدم و گفتم : خب چه جور خداحافظی کنیم؟

گفت : بیا قربت طلبی کنیم.

گفتم:برو بابا، من شهید نمیشوم که قربت طلبی کنم.

گفت: ممکن است من شهید شوم. چند لحظه اینجا بنشین.

کجا؟وسط بیابان، بیست سی قدم دورتر از خاکریز نشستم. یک نگاهی به آسمان کرد و پرسید: این عملیات را چه جور میبینی؟

گفتم:این ها چه حرف هایی است که می زنی؟

گفت: من این عملیات را پر ازخون میبینم. شلمچه قتلگاه است،هم برای ما و هم برای عراقی ها. این جا آخر خط است. هر کدام بر دیگری پیروز شود ، کار آن یکی تمام است.

بلند شدم و گفتم: حالا تجزیه و تحلیل نکن! تو را به حضرت عباس (ع) بگذار برویم تا خستگی مان را بگیریم.

خداحافظی کردم و راه افتادم. چندقدمی که آمدیم ، به علی ابراهیمی گفتم: علی ، کسی تو را صدا نمیزند؟

گفت : نه!

ایستادم و نگاه کردم. دیدم حاجی شریفی است. می آید و گریه می کند و هی با آستین اشک هایش را پاک می کند. پرسیدم : چرا دنبال ما را ه افتادی؟

گفت : نمیدانم. دلم نمیخواهد از شما جدا شوم. بیا قربت طلبی کنیم. درست خداحافظی کنیم.

گفتیم: قربت طلبی که کردیم. خداحافظی هم کردیم.فردا صبح می آیم.

گفت:فردا صبحی ممکن است در کار نباشد. تو ممکن است فردا صبح بیایی ولی شریفی دیگر نباشد.

دیگر طاقت نیاوردم. یک دستش را انداخت گردن علی ابراهیمی و یک دست را هم گردن من و سه تایی شروع کردیم به گریه کردن. این کار چهار پنج بار تکرار شد. آخر طوری شد که گفتم: حاج شریفی، به قرار گاه نمی روم.

گفت:نه ، تو برو استراحت کن. بعد از شریفی کار سختی در پیش داری و تنها باید بجنگی.

راه افتادیم. حدود بیست سی قدم فاصله گرفته بودیم که دیدم مجددا صدایی می آید. به علی گفتم: باز مرا صدا می زند.

علی گفت: تو خیالاتی شدی.

خوب گوش کردم. دیدم بیسیم چی حاج شریفی فریاد می زند: حاجی ، حاجی ...

برگشتم و پرسیدم : چرا دنبال ما آمدی؟

گفت : حاجی شهید شد.

دیگر نفهمیدم چه شد و چطوری آن راه را برگشتم.فقط این قدر می دانم که وقتی رسیدم ، دیدم حاج شریفی را داخل پتویی پیچیده اند. این مرد واقعا مثل خورشید میدرخشید. با دو دستم یقه اش را گرفتم و گفتم: مرد تو با یک گلوله افتادی؟ بلند شو!

فکر نمیکردم شهید شده باشد. گمانم این بود که بیهوش شده است.

او را تکان دادم و در بغل گرفتم. دیدم دو تا تیر خورده سمت قلبش و از آنطرف در آمده. فهمیدم کار شریفی تمام است.

جنازه را داخل آمبولانس گذاشتم. علی ابراهیمی گفت : حاج آقا ، من در خط می مانم.

البته خودم تصمیم داشتم که به عقب برگردم. بیسیم چی شریفی، به آقای قاآنی قضیه شهادت او را گفته بود. آقی قاآنی قضیه شهادت او را گفته بود. آقای قاآنی هم دستور داده بود که به هیچ کس نگوید. فکر کرده بود که من در راه هستم و خبر ندارم. به قرارگاه رسیدم. هادی سعادتی سعی داشت خودش را شاداب نشان دهد. سرم را که داخل سنگر کردم، طبق معمول گفت: برای سلامتی بابانظر صلوات!

بچه ها صلوات فرستادند. گریه کردم و گفتم شریفی شهید شد. این را که گفتم هادی،نجفی و قاآنی شروع کردند به گریه ردن و پرسیدند: تو خبر داری؟

گفتم:من الان بالای سر جنازه اش بودم.

بعدها وقتی که ما خیلی از عراقی ها را کشتیم و یک مقداری احساس پیروزی و رضایت داشتیم، آقای نجفی جمله ای گفت که تا مغز سرو سوخت. گفت: همه ی این ها به یک تار موی شریفی نمی ارزید که از دست دادیم.

چه شب هایی با شریفی در کنار هم جنگیدیم، چه روز هایی که از هم دفاع کردیم. باهم ترکش خوردیم،تیر خوردیم، با هم زخم هایمان را پانسمان کردیم، اسلحه برداشتیم و جنگیدیم. اما این بار صدای شریفی از هیچ بی سیمی شنیده نمیشد.

یک ربع بعد از بازگشت به قرارگاه، به آقای قاآنی گفتم که می خواهم به مشهد برگردم. تعجب کرد. گفتم: دیگر بس است. روحیه ای برایم نمانده، توانم از بین رفته و پشتم خمیده. ما دو نفر مثل دو باز شاهی بودیم. هر جا که در کار لشکر گره می افتاد، ما دو نفر گره را باز میکردیم. الان دیگر از من کاری ساخته نیست.ماندن من چه ثمری دارد.آقای قاآنی فقط گریه میکرد. آقای نجفی بیرون آمد و با من صحبت کرد. حالت خستگی داشتم همان دم روی کفش ها نشستم و خوابم برد. در عالم خواب، شریفی را مثل همیشه قبراق و سرحال دیدم. او گفت: من دیشب شهید شدم و علی ابراهیمی هم صبح شهید میشود.سفارش کن جنازه من را دفن نکنند تا جنازه او برسد و ما دو تا را کنار هم دفن کنند. ما سال های سال در کنار هم بودیم ، بگذار در آن جا هم با هم باشیم.

بیدار شدم. دیدم اذان صبح است. برای آقای قاآنی هم این مطلب را بیان کردم. در همین حین ، آقای ابراهیمی که در خط بود، با هادی صحبت کردم . در همین حین، آقای ابراهیمی که در خط بود، با هادی صحبت می کرد. هادی گفت: شما را کار دارد.

گوشی را گرفتم. ابراهیمی گفت : حاجی خودت را برسان. خسته شدم. عراقی ها پاتک سنگینی را شروع کرده اند. دیگر کاری از من بر نمی آید. گفتم: بگذار یک چایی بخورم چشم می آیم.

نمازم را خواندم. مقداری عسل داخل چای ریختم. چای را هم زدم که دیدم سعادتی و نجفی گریه میکنند پرسیدم چه شده؟

گفتند : علی ابراهیمی به شهادت رسید ... "

باید برگردم ، غروب میشود و دیر وقت ، تو فکرم که چی شد اینجوری شد! این فاصله بین ما و شهدا از کجاست ، چشمم به عکس شهیدی میفتد و نوشته زیرش

من دلم را دار می زنم...

پاسخم را میدهند شهدا انگار ... الهی اخرج حب الدنیا من قلبی